ŹRÓDŁOSŁÓW Nowy Internetowy Słownik Etymologiczny Nowy Internetowy Słownik Etymologiczny

Od Dźwięku do Sensu

Warsztaty Rozumienia Słów

Cotygodniowe spotkania • Wtorki, 18:00 (online)

Dołącz do spotkań, gdzie praktycznie nauczysz śę rozkodowywać słowa i języki metodą Pierwszego Języka. Mała grupa, dużo ćwiczeń i konkretne pytania.

Dowiedz śę więcej
Ilustracja warsztatów rozumienia słów

NajnowŠe wpisy na blogu:

Najnowsze wpisy na blogu:

efekt

Oto lista największych zamków w Polsce. LINK
Trzy z nich są jednocześnie największymi zamkami na świecie.

1. Krzyżtopór
2. Malbork
3. Książ

Czytaj więcej »

Rozmowy o Języku

🇵🇱 Rozmowy o Języku 🇵🇱

✨ Odkrywaj Moc Słów ✨

Spotkania online pełne wiedzy, pasji i inspiracji!

Dołącz do naszych wyjątkowych spotkań, podczas których odkrywamy głębię i moc języka. Razem eksplorujemy słowa, runy i litery oraz poznajemy zwyczaje i bogate dźieje Sławian.

☀️🍀

Spotkania odbywają śę regularnie:
🗓️ Środy i niedziele o godzinie 12:00

Jak dołączyć?
🔗 Wystarczy kliknąć przycisk do transmisji na YouTube i być z nami na żywo!

Kreatywny przycisk > Oglądaj na YouTube
Ostatnie nagranie Rozmów o Języku:
Ostatni film - Pierwszy Język
Kreatywny przycisk Nagrania z Rozmów o Języku

Badania nad językiem

Responsywny odtwarzacz YouTube

Badania nad językiem lechickim/polskim trwają od 2017 roku i przynoszą całkowicie nowe spojrzenie na konstrukcję naszego języka oraz etymologię słów. 

Okazuje śę, że do budowy słów w języku lechickim/polskim użyto pewnego powtarzalnego systemu.

Polegał on m.in. na nadaniu znaczeń każdemu dźwiękowi, jaki mogą wydać ludzie.

Ze względu na ograniczenia budowy jamy gębowej, ludzie mogą wydać ograniczoną ilość dźwięków.

Każdy dźwięk wymaga charakterystycznego ruchu języka i ułożenia ust.

Z biegiem czasu, z całej gamy dźwięków jakie mogą wymówić ludzie, do potocznej mowy wybrano te dźwięki, które są najbardziej charakterystyczne i względnie łatwe do wymówienia.

Obecnie mamy ich 39.

To właśnie te dźwięki stanowią podstawę budowania słów w naszym języku.

Każdy z tych dźwięków ma swoje znaczenie oparte na obserwacjach ust i języka przy wymowie, dlatego każda głoska jaką mówimy ma swoją symbolikę i jest w pewnym sensie ńezależnym słowem.

Znaczenie wszystkich liter obiecadła, z poprawną kolejnością liter:
A – zmieniać, zmiana, robić
O – koło, okrąg, otacza, ogólny, punkt, teren, powtarzanie, w tą i z powrotem, przewidywanie
Ą – pąknąć, wchłonąć, przyjąć
Ó – koło, okrąg, otacza, ogólny, punkt, teren, powtarzanie, w tą i z powrotem, przewidywanie
T – wskazuje, kierunek, tor, tńe, ućińa, przegroda, zapora
D – dar, da, dla, do, cel
Dz – styka, chwilowe połączenie 
 – tworzy, stworzone 
– na konńcu, do konńca, ostatni element
K – serce, żywa istota, dusza, intuicja, konkret, wiedza
G – ego, rozum, logika, zmysły ciała, ńeznane, 
grawitacja, przyciąganie
I – istota, podejmowanie decyzji, mózg i serce
J – otoczenie (działanie w otoczeniu), nadświadomość 
E – energia, rozpoczęcie lub zakończenie
Ę – wibracja, trzęsie,
H – huha, hłonie, hol, ciągnie
CH – połączenie energetyczne, wymiana energetyczna, mieszanie, wspólne cechy, podobieństwa, pociąg, pragnienie
W – w (czymś)
F – ograńczenia, trud, brud, ćężar, praca
Y – rozdźiela, wydźiela, wyróżnia, 
różnice, wyselekcjonowane, wybrane
P – dmucha, przesuwa, przy
B – pojawia śę, powstaje, zwiększa, wielkie 
U – scala śę, staje śę całością, łuk
Ł – łączy, połączony
L – stoi, prosty, wzrasta, wznosi, do góry, wysoki
M – wnętrze, w środku, osobiste
N – na, nad, no, tak, akceptacja, wprowadzanie, kontrola
Ń – ńe, ńegacja, ńżej, zrzuca, kładźie
R – drga, częstotliwość, kroki, ruch falisty, strona 
Rz – ustawia, przestawia, ustawione 
S – droga, podróż, zmiana w czasie 
Ś – świeci, światło, ślizga, śluz
Sz – szumi, słuch (uszy), sygnał, informacja
C – cali, całość, wszystko
Ć – ćemno, ćemnieje, ćsza, ńewiedza
Cz – czuj, czucie
Z – z (czyms), wsparcie, intencja
Ź – źmno, trzęśie, ńszczy, rozpad, rozkład
Ż – konsekwencja, zamyka, konńec

ZnaČenie wŠystkiĤ liter obiecadła, z poprawną kolejnością liter:
A – zmieniać, zmiana, robić
O – koło, okrąg, otaČa, ogólny, punkt, teren, powtaŔanie, w tą i z powrotem, pŔewidywanie
Ą – pąknąć, wĤłonąć, pŔyjąć
Ó – koło, okrąg, otaČa, ogólny, punkt, teren, powtaŔanie, w tą i z powrotem, pŔewidywanie
T – wskazuje, kierunek, tor, tńe, ućińa, pŔegroda, zapora
D – dar, da, dla, do, cel
DZ – styka, Ĥwilowe połąČenie
DŽ – twoŔy, stwoŔone
ʤ – na konńcu, do konńca, ostatni element
K – serce, żywa istota, duŠa, intuicja, konkret, wieDZa
G – ego, rozum, logika, zmysły ciała, ńeznane, grawitacja, pŔyciąganie
I – istota, podejmowanie decyzji, mózg i serce
J – otoČenie (DZiałanie w otoČeniu), nadświadomość
E – energia, rozpoČęcie lub zakońČenie
Ę – wibracja, tŔęsie
H – huha, hłonie, hol, ciągnie
Ĥ – połąČenie energetyČne, wymiana energetyČna, mieszanie, wspólne ceĤy, podobieństwa, poCiąg, pŔagnienie
W – w (czymś)
F – ograńČenia, trud, brud, ćężar, praca
Y – rozDŽiela, wyDŽiela, wyróżnia, różnice, wyselekCjonowane, wybrane
P – dmuĤa, pŔesuwa, pŔy
B – pojawia śę, powstaje, zwiększa, wielkie
U – scala śę, staje śę całością, łuk
Ł – łąČy, połąČony
L – stoi, prosty, wzrasta, wznosi, do góry, wysoki
M – wnętŔe, w środku, osobiste
N – na, nad, no, tak, akceptacja, wprowaDZanie, kontrola
Ń – ńe, ńegacja, ńżej, zŔuca, kłaDŽie
R – drga, Čęstotliwość, kroki, ruĤ falisty, strona
Ŕ – ustawia, pŔestawia, ustawione
S – droga, podróż, zmiana w Časie
Ś – świeci, światło, ślizga, śluz
Š – Šumi, słuĤ (uŠy), sygnał, informacja
C – cali, całość, wŠystko
Ć – ćemno, ćemnieje, ćŠa, ńewieDZa
Č – Čuj, Čucie
Z – z (Čyms), wsparcie, intencja
Ź – źmno, tŔęśie, ńŠČy, rozpad, rozkład
Ż – konsekwencja, zamyka, konńec

Z biegiem czasu, aby słowa przechowywać i przekazywać na odległość wyryte rylcem na drewnie listy, albo na papirusie pisakiem wypisane wiersze, przypisano dźwiękom symboliczne znaki runiczne.

Każdy dźwięk ma swoją runę, których kształty są graficznym odzwierciedleniem ułożenia ust i języka oraz symbolicznym znaczeniem dźwięku.

Pisanie runami tworzy wydajniejszą pracę mózgu w porównaniu do pisma łacińskiego.
Kształty run oparte o znaczenia dźwięków uruchamiają intuicyjne rozumienie słowa
i ułatwiają poznanie jego pierwotnego przekazu.
Pisząc runami uważniej dobieramy pisane słowa.

Aby przekazywać więcej informacji niż 39 dźwięków, zaczęto łączyć te dźwięki w grupy i tworzyć powtarzalne formy wielodźwięczne.

Najłatwiejszymi do wymowy są dwudźwięki, dlatego to one stały śę pierwszymi podstawowymi ‚słowami’. Przykładami takich dwudźwięcznych form, które do dźiś używamy jako podstawowe słowa są: do, po, od, za, ku, to, tu, pi, fi, pa, na, no, ńe, da, ma, ja.

Jenak konstrukcji dwudźwięcznych jest kilkaset. Prawie wszystkie formy dwugłoskowe mają jakieś znaczenie. Są to na przykład: ka, wi, zo, śa, pu, bo, ws, ra, ak, aj, tu, dźę, el.

Znaczenia wielodźwięków są oparte na znaczeniu głosek, które budują dany wielodźwięk.

Takie formy wielodźwięczne często pełnią funkcje znaczeniowe w budowie słów i jednocześnie są najkrótszymi, niepodzielnymi częściami słowa. Nazywamy je wtedy morfemami.
morf – form

Słowo ‘MORFEM’ w słowniku języka polskiego PWN – kliknij w link

Dźwięko- i gesto-naśladownictwo przyrody jest kolejną charakterystyczną cechą naszego języka. Przykładów takich słów jest wiele, np. turkot, świerszczenie, chrap, miałcz, bucz, jęki, jąka, fucz, pompuj, gwizd, gęga, szum, trytytka, szelest, kaczka.

Jak chcemy opisać coś co ma dźwięk, to najlepiej naśladować ten dźwięk w wymowie. W ten sposób rozmówca, który nawet nie potrafi mówić, może skojarzyć to, o czym mówimy.

Ponadto słowa dźwiękonaśladowcze mają wibracje synchroniczne z przyrodą, dzięki czemu mają większą moc oddziaływania niż słowa stworzone tylko na bazie definicji liter.

Rodziny wyrazów to kolejny ważny czynnik słowotwórstwa.

Wiele słów, które mają coś ze sobą wspólnego, tworzą rodziny wyrazów, czyli grupy słów powstałych z jednego słowa macierzystego, ale różniących się jakimś szczegółem, np. kolejnością liter, albo jedną lub dwoma literami w całym słowie.

Przykładem są wyrazy słowosława, które są ze sobą powiązane i tworzą jedną rodzinę wyrazów.

Sławę piszemy przez literę A, która oznacza wymieniać.
Dlatego symbolika ‚słowa i sławy’ oznacza, że:
Sława jest wtedy, kiedy wymieniają o nas słowa.

Czytanie na wspak jest kolejną właściwością naszego języka.
Tworzy to kolejne słowne powiązania i łączy rodziny wyrazów.

wiesna – na siew
jesień – ńe siej
siew – wieś
szum – muszla
zły – łzy
rok – kora w rok
traw – warte – ńe trawisz, ńewarte 

Zapoznaj śę z filmem:

Zapoznaj śę z filmem:

Sława !

Sława !

🍀​